تاريخ : ۱۳٩٢/٥/٢٩ | ۳:۱٥ ‎ب.ظ | نويسنده : زهرا گلبابازاده

  وقتی برای سخنرانی به شهر «دنور» رفته بودم،                                           در بین راه،برای استراحت کوتاهی،جایی توقف                                            کردم.مرد واکس زنی را دیدم و فرصت را غنیمت                                            شمرده از وی خواستم کفش هایم را واکس بزند.     


وقتی به عملکرد آن مرد واکس زن توجه کردم،                                            دیدم که با شوقی شگفت انگیز،کفش های مرا                                               واکس می زندکفش هایم تا به آن روز چنین                                                ظرافت و مهربانی از کسی دریافت نکرده بودند!                                           مرد که لبخند بزرگی بر لب داشت،به نظر                                                 می رسید در نوعی خلسه عارفانه فرورفته است.                                           بیش از پانزده دقیقه طول کشید تا کفش هایم                                             را واکس بزند.وقتی به او گفتم«هیچ کس با                                               چنین توجه و ظرافتی به کفش هایم محبت نکرده                                           بود!» او گفت: « هدیه به خدا »                                                       وقتی منظورش را پرسیدم،گفت:« از اینکه یکی                                           از  فرزندان خدا هستم و عشق و برکت فراوان                                           خداوند را دریافت می کنم،احساس خوشبختی می                                             کنم.به خاطر ستایش عشق خدا،هر کار خوبی را                                             انجام می دهم و آن را به عنوان هدیه ای به                                             خداوند می دانم.»او می گفت که«حضور خدا را                                             در هر آنچه که می بیند و لمس می کند، احساس                                           می کند.» تماشای او،همانند تماشای عابدی                                               غرق در نیایش و تعمق بود. تواضع و شادی                                               عمیقی را در وجود آن مرد احساس می کردم.آن                                             روز،تجربه ای شگفت انگیز نصیبم شد؛از آن                                               روز سعی کردم تمام افکارم را برای انجام هر                                           کاری،روی فرکانس «هدیه به خدا» تنظیم کنم.                                                        «الهم عجل لولیک الفرج»                                                         


برچسب‌ها: